اهوراي بي همتاي ما

همین الاناست که درست دو ماهه بشی نازنینم. این ماهی که گذشت برق آسا بزرگ شدی, هم از بعد جسمی و هم عاطفی و اجتماعی. امروز باید بریم واکسن دو ماهگیت رو بزنیم, پس فقط لیست میکنم چیا شد و چیا بلدی ماه کوچولو： موهای سرت ریخت و دوباره جاش موی نو درآوردی, هنوز مقادیری شوره بر سر داری که با شامپو ضدشوره داریم برطرفش میکنیم. ابرو و مژگانت هویدا شدن, امیدوارم پسر دلبری از آب دربیایی. سایز پوشکت از یک به دو ارتقا یافته! همینطور لباسات که سایز صفر و یک رو بایگانی فرستادیم. به عروسکا و اشکال رنگ وارنگ واکنش نشون میدی و چشات گرد میشه و دنبالشون میکنی. اولین جلد از سری کتابای تقویت هوش نوزاد رو بهت امتحانی نشون دادم کلی مطالعه ش کردی و ذوقیدی &nbs...

روزایی که خواهری اندازه ی تو بود روزگار رو به سختی میگذروندم؛ اگرچه شاد بودم از هدیه ی آسمونیِ خدا ولی استرس و نگرانی هام نمیذاشت این شادی به دلم بشینه. روزای طولانی و سرد تنهاییم توی چاردیواریِ خونه ی سرچشمه از یه طرف و کم خوابی های مفرط نیروانا، سکوت مطلق خونه از ترس بیدارشدناش، مدام شیرخوردناش و بیقراریاش که نمیدونستم چه جوری آرومش کنم از طرف دیگه بدجوری افسرده م کرده بود. حسابی خودم رو در تنگنا و دست و پا بست میدیدم. همه ش با خودم فکر میکردم آیا روزگار آرامش باز هم فرا میرسه، آیا روزی میرسه که دوباره با تمام وجود احساس شادی کنم و حس کنم دنیا زیباست! ... حالا همه از من میپرسن تو آروم تری یا نیروانا؟ و پاسخ من اینه که من آروم ترم! ...

سرت رو میخزونی توی سِکُنجِ بازو و ساعد و سینه م و میچسبی بهش. یه خرده حلوا حلوا میکنی و بسم ا.... فک کوچولوت هی تکون تکون میخوره و من محو تماشات میشم. سرم رو به سرت نزدیک میکنم و با لحن کودکانه ای که خودم کیف میکنم توی گوشِت نجوا میکنم : دوسِت دارم، عاشقتم. مردمک سیاه چشمت رو تا منتها الیه چشمت میلغزونی که نگاهت سمت من باشه، با چشات شیطنتانه میخندی و همون لحظه ست که لبات هم یه جوری که نمیتونم وصفش کنم به خنده باز میشه. در حالیکه هنوز کامت به نوشیدن شیرینه و فک کوچولوت مدام در حال باز و بسته شدن زیباترین برگردان خدا رو بهم نشون میدی کوچولوَک. --------------------------------------------------------------------------------------------------...

فردا ماه زمین اومدنته شازده کوچولو ! یه گردش ماه به دور زمین رو با عطر حضور تو نفس کشیدیم ماهک زیبای من. ای کاش میشد شمیم و بوی تو رو هم ثبت کرد و نگه داشت. به خدا که تا بحال خوشبوتر از عطر تنت توی اون لحظه ها و روزای اول این سی روز, بویی به مشامم نخورده. انگار نسیمی از سمت خود خود خدا.  

در بیست و پنجمین صبح تولدت, زیباترین جلوه ی اهورایی خودت رو بر ما نمایان کردی عزیزم, امروز صبح به بابا و نیروانا لبخند زدی و ظهر هم برای من. لبخند تو لبخند خدا و فرشته هاست به ما عزیزدلم. آرزوم اینه همیشه گلخند به لبهات باشه حتی اگه توی دلت غمی نهفته داشته باشی.

ما رو ببخش عزیزم؛ چون جثه ت مث خواهری خیلی کوچیک بود میترسیدیم زودتر از این حمومت کنیم. این شد که مراسم اولین حمامت، امشب در اولین یلدای عمرت برگزار شد تا این شب رو برای همیشه در یادمون موندنی کنه. ...

من زنده ام فریاد من بی جواب نیست قلب خوب تو جواب فریاد من است   هفته ی پیش این موقع ها از پس اون همه فریاد, به آغوشم اومدی, انگار از آسمان بر من نازل شدی فرشته ی کوچولو. درست حوالی همین ساعت و من امروز قصد دارم تا زمانی که خواب تو بهم مهلت بده قصه ی تولدت رو بنویسم. برات نوشته بودم که به تاریخی که برای عمل سزارینم تعیین شده بود خیلی شک داشتم. خواهری به روش سزارین قدم به این دنیا گذاشته بود و لاجرم تو هم به همین شیوه می بایست. دلم میخواست خیلی زودتر از تاریخ مقرر یزد باشیم که غافلگیرمون نکنی ولی خب زودترین تاریخی که میشد رفت ۱۶ آذر بود. سیزدهم جشن تولد خواهری رو توی مهد برگزار کردیم و چقدر هم خوش گذشت و چه فعالیتی کردم من. عصرش ...